Er wordt veel onderzoek gedaan naar Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH). Vanuit het Kenniscentrum NAH+ onderzoeken we onder andere hoe we NAH+ meten en de kwaliteit van leven van mensen met NAH+ die in een zorginstelling wonen. In dit terugkerende nieuwsbericht brengen we interessante wetenschappelijke publicaties onder de aandacht, en leggen we ze uit.
Onderzoeker Aimée Westerveld werkt aan het project Samen Wegen, waarin het Wegingsinstrument NAH+ wordt verbeterd. Aimée: “Het is erg belangrijk dat mensen met NAH+ de juiste zorg krijgen, maar bij veel mensen met NAH blijkt het lastig om de diagnose goed te stellen. Dit artikel geeft belangrijke achtergrond voor het project Samen Wegen, waarin we het Wegingsinstrument NAH+ willen verbeteren.”
Diagnostiek van NAH: hoe herken je het goed?
In 2014 publiceerden Nederlandse onderzoeker Annemieke Scholten en haar collega’s van de Erasmus Universiteit het artikel “The misdiagnosis of conversion disorder in neurologic in patients” in het tijdschrift PLOS ONE. Het artikel laat zien hoe vaak neurologische patiënten onterecht de diagnose conversiestoornis krijgen, terwijl er sprake is van een neurologische aandoening.
Waarom dit onderzoek?
Een verkeerde diagnose kan leiden tot verkeerde zorg, onbegrip en frustratie bij patiënten. Vooral bij complexe neurologische beelden, zoals NAH, is het risico op misdiagnose groot. Een conversiestoornis is een neurologische aandoening waarbij er klachten zijn die lijken op neurologische symptomen als verlamming, gevoelloosheid, blindheid of spasmen. In een conversiestoornis is er geen duidelijke lichamelijke of neurologische oorzaak voor de ervaren klachten.
Hoe is het onderzocht?
De onderzoekers analyseerden 44 gevallen waarin patiënten eerst de diagnose conversiestoornis kregen, maar later een neurologische aandoening bleken te hebben. Ze keken naar de symptomen, het verloop en de uiteindelijke diagnose.
Wat kwam eruit?
- Bijna de helft van de patiënten kreeg uiteindelijk een diagnose zoals epilepsie, multiple sclerose of hersenletsel.
- De misdiagnose leidde vaak tot vertraging in behandeling en psychologische schade.
- De symptomen van conversiestoornis en neurologische aandoeningen overlappen sterk, wat diagnostiek lastig maakt.
- De economische gevolgen zijn aanzienlijk: onnodige zorgkosten, langdurige uitval en verlies aan productiviteit.
- Er is behoefte aan betere instrumenten en meer kennis bij zorgprofessionals.
Wat betekent dit voor de praktijk?
Economische gevolgen van misdiagnose:
- Verkeerde zorgtrajecten leiden tot hogere kosten.
- Patiënten blijven langer uit het arbeidsproces.
Aanbevelingen voor betere diagnostiek:
- Gebruik van positieve neurologische tekenen (zoals Hoover’s sign).
- Eenvoudige en duidelijke diagnostische criteria.
- Multidisciplinaire beoordeling: neurologie én psychiatrie.
Praktische handvatten
Het artikel biedt inzichten die bijdragen aan betere diagnostiek:
- Let op subtiele neurologische symptomen.
- Gebruik gestandaardiseerde screeningsinstrumenten.
- Betrek meerdere disciplines bij de beoordeling.
- Luister goed naar het verhaal van de patiënt en diens omgeving.
Een goede diagnose is de basis voor passende zorg. Het project Samen Wegen draagt hieraan bij door het Wegingsinstrument NAH+ te verbeteren en breed inzetbaar te maken.
